zasady i kryteria FSC

 (© (c) FSC IC / Milan Reška)© (c) FSC IC / Milan Reška

Idea FSC zrodziła się z pragnienia, by gospodarka leśna była prowadzona w sposób odpowiedzialny przyrodniczo, korzystny społecznie, a także opłacalny ekonomicznie w dłuższym horyzoncie czasowym.

Jednym z pierwszych działań FSC było opracowanie zestawu zasad określających najlepsze praktyki i pomagających właścicielom oraz zarządcom lasów na całym świecie przyczyniać się do osiągnięcia powyższego celu w taki sam sposób. Obowiązuje dziesięć zasad, których muszą przestrzegać właściciele i zarządcy lasów, zanim będą mogli otrzymać certyfikat gospodarki leśnej FSC. Zasady te obejmują szeroki wachlarz zagadnień, od wpływu na środowisko, po relacje ze społecznością lokalną i prawa pracownicze oraz kwestie monitoringu i oceny. FSC określiło również szereg kryteriów dotyczących każdej z zasad, aby zapewnić praktyczne sposoby weryfikacji ich przestrzegania.

Zasady FSC opracowano w sposób umożliwiający ich stosowanie na całym świecie, w odniesieniu do różnych rodzajów obszarów leśnych a także uwarunkowań kulturowych, politycznych i prawnych. Aby ułatwić właścicielom i zarządcom obszarów leśnych oraz jednostkom certyfikującym interpretację najnowszych zasad i kryteriów FSC (Principles & Criteria V5, przyjęte w 2015 r.) opracowne zostały Międzynarodowe Ogólne Wskaźniki (International Generic Indicators - IGIs).

W wielu krajach Grupy ds. opracowania standardów FSC przygotowały (lub są w trakcie) krajowe standardy odpowiedzialnej gospodarki leśnej służące interpretacji najnowszych zasad i kryteriów FSC przy uwzględnieniu kontekstu krajowego.

10 zasad fsc ( zgodnie z Principles & Criteria V5, FSC-STD-01-001 V5-2 EN )

Zasada 1.  ZGODNOŚĆ Z PRAWEM
Organizacja przestrzega wszystkich obowiązujących przepisów prawa, międzynarodowych traktatów, konwencji i porozumień, których dany kraj jest sygnatariuszem.

Zasada 2. PRAWA PRACOWNICZE I WARUNKI ZATRUDNIENIA
Organizacja utrzymuje lub poprawia dobrobyt społeczny i ekonomiczny pracowników.

Zasada 3. PRAWA LUDNOŚCI RDZENNEJ (nie dotyczy warunków Polski)

Zasada 4. RELACJE ZE SPOŁECZNOŚCIAMI
Organizacja przyczynia się do utrzymania lub poprawy dobrobytu społecznego i ekonomicznego lokalnych społeczności.

Zasada 5. KORZYŚCI Z LASU
Organizacja skutecznie zarządza wykorzystaniem wielu różnorodnych produktów i usług leśnych tak, aby utrzymać lub zwiększyć opłacalność ekonomiczną oraz korzyści środowiskowe i społeczne.

Zasada 6. WARTOŚCI ŚRODOWISKOWE I WPŁYW NA ŚRODOWISKO
Organizacja utrzymuje, chroni i / lub przywraca usługi ekosystemowe i wartości środowiskowe zarządzanego obszaru oraz unika, naprawia lub minimalizuje negatywny wpływ na środowisko.

Zasada 7. PLANOWANIE ZARZĄDZANIA
Organizacja posiada plan zarządzania zgodny z jej polityką i celami i adekwatny do skali, intensywności i ryzyka działań związanych z prowadzoną przez nią gospodarką leśną. Plan zarządzania powinien być wdrażany i aktualizowany na podstawie informacji z monitoringu w celu promocji zarządzania adaptacyjnego. Powiązana dokumentacja planistyczna i proceduralna powinna być wystarczająca do kierowania personelem, informowania zainteresowanych Stron oraz do uzasadnienia decyzji w zakresie zarządzania.

Zasada 8. MONITORING I OCENA
Organizacja wykazuje, że postępy w osiąganiu celów zarządzania ,wpływ działalności związanej z zarządzaniem oraz stan zarządzanego obszaru są monitorowane i oceniane proporcjonalnie do skali, intensywności i ryzyka działań związanych z prowadzoną przez nią gospodarką leśną, w celu wdrożenia zarządzania adaptacyjnego.

Zasada 9. SZCZEGÓLNE WARTOŚCI PRZYRODNICZE
Organizacja utrzymuje i / lub wzmacnia Szczególne Wartości Przyrodnicze na zarządzanym obszarze poprzez stosowanie poprzez zastosowanie zasady zapobiegania.

Zasada 10. WDRAŻANIE DZIAŁAŃ ZARZĄDCZYCH
Działania związane z zarządzaniem prowadzone przez Organizację lub dla Organizacji na zarządzanym przez nią obszarze są wybierane i spójne z celami i politykami ekonomicznymi, środowiskowymi i społecznymi Organizacji a także z Zasadami i Kryteriami FSC.